بگذشت آنجا كشتى نگذاشته بودند بر آب زد و بيامد تا در بغداد ، بوقا تيمور را « 1 » هم بجانب غربى فرستاد ، و پادشاه در منتصف محرّم سنهء ستّ و خمسين و ستّمائة بدر بغداد نزول كرد و فرمود تا گرد بغداد ديوار كردند كه مغول آن را چپر « 2 » مىگويند ، بيك شبانروز لشكر پادشاه ازين جانب و بوقا تيمور « 3 » و سوغونجاق « 4 » و بايجو « 5 » نوين از جانب غربى ديوارى بلند برآوردند و در داخل ديوار از جانب شهر خندقى بزرگ فرو بردند و مجانيق بنهادند و كار جنگ ساخته كردند ، خليفه صاحب‌ديوان 89 « 6 » و ابن دربوس را « 7 » بفرستاد [ با تحفهء اندك ] « 8 » ، گفته بودند اگر تحفهء

--> ( 1 ) كذا فى م ، ن : بوغا تيمور ، ج : تغانتمور ، - رجوع بص 92 ح 2 ، ( 2 ) تنقيط قياسى قطعى ، ج : جپر ، م : جبر ، ن : جبير ، - چپر بجيم فارسى و باء فارسى مفتوحتين و در آخر راء مهمله بمعنى مطلق ديوار است يا ديوارى كه از چوب و علف سازند ( قاموس پاوه دو كورتى و برهان قاطع ، رجوع كنيد نيز براى بعضى شواهد ديگر اين كلمه بجك 334 ، 382 ، و بحواشى كاترمر بر آنكتاب ص 335 - 337 ، و بوصّاف ص 35 س 16 ) ، ( 3 ) كذا فى م ، ن : بوغا تيمور ، ج : تغانتمور ، - رجوع بص 92 ح 2 ، ( 4 ) كذا فى م ، ج ن : سونجاق ، ( 5 ) كذا فى جك 280 و مخ 473 ، ج : بانجو ، م : تايجو ، ن : تابجو ، - رجوع بص 282 ح 3 ، ( 6 ) جك 294 در فقرهء معادله : فخر الدّين دامغانى ، - مراد فخر الدّين ابو طالب احمد بن الدّامغانى صاحب‌ديوان خليفهء مستعصم باللّه است ، رجوع بحواشى آخر كتاب ، ( 7 ) كذا فى م ، ن : ابن دريوس ، ج : ابن دبوس ، مخ 473 و جك 294 هردو در فقرهء معادله : ابن درنوش ( با نسخه بدل ابن درنوس و ابن دونوس در مخ ) ، - رجوع بص 291 ح 8 ، ( 8 ) اين كلمات از روى جك و مخ افزوده شده براى تكميل معنى و بدون آن عبارت ناقص است ، جك 294 : « [ خليفه ] فخر الدّين دامغانى و ابن درنوش را با تحفهء اندك بيرون فرستاد بنابر آنكه اگر بسيار فرستد دليل خوف باشد » ، مخ 473 : « ارسل « الخليفة ] صاحب ديوانه و ابن درنوش الى خدمة هولاكو و معهم تحف نزرة قالوا ان سيّرنا الكثير يقول هلعوا و جزعوا » ،